©Copyright Holder
In 1953 opende John Cage de piano, maar besloot geen toets aan te raken. Datzelfde jaar liet Samuel Beckett vier acteurs de scène betreden om hen te laten wachten op iets dat nog steeds moet komen. Beiden maakten voor het eerst van de leegte een hoofdrolspeler.
In Nothing happens, twice vragen twee acteurs en drie muzikanten zich af waarom Cage en Beckett op hetzelfde moment besloten om de stilstand te omarmen en wat dat vertelt over onze wereld.
Als jonge kunstenaars kijken ze naar de stilte tussen de woorden, de ruimte tussen de noten, de leegte en wat zich daar verstopt. Er wordt uitgekeken, gewacht, geanticipeerd en getemporiseerd tot in het absurde.